Jón Hnefill Jakobsson

(Fyrsta greinin af þremur tileinkuð Windows 7 stýrikerfinu frá Microsoft og nýjum / væntanlegum hugbúnaðarlausnum fyrirtækisins og fjallar um ferlið sem að leiddi til þróunar Windows 7)

Frá Longhorn til Vista til Jerry Seinfeld

Hugbúnaðarrisinn Microsoft hefur í gegnum árin sætt mikilli gagnrýni fyrir að hlusta ekki á notendur sína, hunsa breyttar félags-  og efnahagslegar aðstæður og taka ekki mark á breyttri notendahegðun við þróun og útgáfu á hugbúnaði sínum og stýrikerfum. Þessi afstaða fyrirtækisins náði ákveðnu hámarki með útgáfu Windows Vista árið 2007.

Saga Vista var sorgarsaga frá upphafi til enda; mörkuð misgáfulegri ákvarðanatöku, slæmri markaðssetningu, ennþá verra upplýsingaflæði og, af því er virðist, hálf handahófskenndu þróunarferli. Vinnan við stýrikerfið hófst skömmu eftir útgáfu Windows XP árið 2001 og upphaflega stóð til að byggja grunninn að kerfinu á Windows 2000 Server tækninni, en í miðjum klíðum var horfið frá þeirri hugmynd og byrjað upp á nýtt á vinnu ferlinu með XP sem grunntæknina. Ástæðan var sögð ný tækni, Windows Foundation, sem átti að byggja inn í grunninn á Vista og hefði ekki verið möguleg annars. Vinnuheitið á nýja stýrikerfinu fékk nafnið Longhorn, í höfuðið á uppáhalds bar þeirra sem komu að vinnunni við það (sem að aftur segir kannski eitthvað um hvernig staðið var allri vinnunni). Útgáfudagur var upprunalega áætlður árið 2005, en var frestað aftur og aftur vegna tæknilegra örðugleika, og að lokum neyddust Microsoft til þess að strípa n0tkunarmöguleika stýrikerfisins meira og meira niður þegar að í ljós kom að tæknin og harðbúnaðurinn sem að það notaðist við, réðu ekki við allar stórkostlegu viðbæturnar sem að áttu að verða partur af því. Að lokum var meira að segja Windows Foundation, undirstaðan á bakvið allar helstu ákvarðanatökur við vinnuferlið á stýrikerfinu hingað til, strípað út. Við þetta bættust svo ruglingslegar yfirlýsingar um útgáfudaga, hvaða breytingar stæðu til og fjölmargir lekar á mismunandi þróunarstigum. Fyrstu prófanir á Vista hófust loks á vormánuðum 2006 og það kom í verslanir seinna í byrjun árs 2007 ¹.

Ég var einn þeirra sem að fékk beta invite á fyrstu útgáfuna af Vista frá Microsoft á sínum tíma og setti kerfið upp á eina af vélunum mínum. Ef að ykkur líkaði illa við Vista og UAC (User Access Control) valmöguleikan, þá getið þið rétt ímyndað ykkur martröðina sem að við fyrstu notendurnir þurftum að glíma við. Þú gast ekki slegið UAC af eða á (Microsoft ætluðu s.s. upprunalega að hafa það innbyggðan notkunarmöguleika sem að aðeins sjálfur admin accountinn gat tekið af), Windows sidebarinn tók allt að 20% af vinnsluminninu, sjálft notendaviðmótið (themes)  gat tekið 5 – 10% (eftir því hvað þú valdir að sérsníða það mikið), megnið af helstu forritunum á markaðinum, sem og eigin hugbúnaður Microsoft virkuðu ekki með stýrikerfinu, það studdi ekki stóran part af harðbúnaðinum á þeim tíma og svo mætti lengi telja. Microsoft hlustuðu þó á eitthvað af kvörtunum beta notenda sinna og betrumbættu Vista að hluta til áður en þeir gáfu það út.

Næstu mistök Microsoft í öllu ferlinu fólust í markaðssetningu og eftirfylgdinni á Vista. Windows XP kom t.d. í tveimur útgáfum; Home og Professional. Munurinn á þeim var nokkuð skýr: Home var ætlað meðal tölvunotendanum, sem að ekki þurfti á flóknari netkerfis stillingum Professional útgáfunnar að halda. Vista, aftur á móti, bauð upp á litlar 4 útgáfur;  Home Basic, Home Premium, Business og Ultimate. Munurinn á útgáfunum ? Jú innbyggð forrit frá Microsoft eins og Media Center ásamt backup og protection möguleikum…

Á haustmánuðum 2007 jukust vandræði Microsoft enn frekar þegar að fyrirtækið tapaði málarekstri gegn Evrópusambandinu sem að staðið hafði nánast óslitið síðan 2003 og snérist um markaðsmisnotkun þeirra á hugbúnaði sem að það dreifði sem hluta af Windows stýrikerfinu ².

Í ofanálag uppgvötuðust fljótlega öryggisgallar í Vista sem að gleymst hafði að gera ráð fyrir, stýrikerfið hlaut almennt slæma umfjöllun, Microsoft stóð í málferlum í Bandaríkjunum og sætti vaxandi gagnrýni bæði heima fyrir og erlendis. Sem svar við öllu þess neikvæða umtali ákváðu Microsoft að blása til sóknar með sennilega einni misheppnuðustu auglýsingaherferð fyrr og síðar, þar sem að engin annar en Jerry Seinfeld átti að lappa upp á laskað orðspor Microsoft með samræðulist sinni ásamt Bill Gates, stofnanda Microsoft ³. Botninn tók svo úr þegar að Intel, einn stærstu samstarfsaðili Microsoft, ákváðu að einungis hluti af tölvubúnaði þeirra yrði uppfærður á hið nýja stýrikerfi.

Þetta var á haustmánuðum 2008 og ofan á mikla gagnrýni, misheppnaða auglýsingaherferð og tapaðan málarekstur, stóð Microsoft frammi fyrir versnandi afkomu sökum efnhagsþrenginganna.

Næsta færsla (væntanleg): Windows 7 & breytt ímynd Microsoft.

¹: Windows Vista – Wikipedia

²: EU vs. Microsoft Competiton Case – Wikipedia

³: Jerry Seinfeld And Bill Gates’ Microsoft Ads Being Pulled – Huffingtonpost

Fyrir nokkrum vikum spurðist það út að Facebook væri á síðustu stigum með prófanir á nýju notendaviðmóti fyrir tengslanets síðuna vinsælu. Fyrstu myndir af nýja viðmótinu gáfu til kynna að stöðu uppfærslu boxið yrði minna og að nýjum filter yrði bætt við Fréttayfirlitð (e. news feed) efst í vinstra horninu og því breytt umtalsvert. Hins vegar fékkst ekkert upp gefið hvenær umræddar breytingar yrðu settar í framkvæmd, né heldur hvort, og þá hvaða, breytingar þessu til viðbótar stæðu til.

Nú hefur hins vegar lekið á netið 4 síðna skjal frá Facebook þar sem að breytingarnar á notendaviðmótinu eru útlistaðar á mun nákvæmari hátt. með áherslu á auglýsendur sem að hér eftir munu fá aukið vægi á sjálfri síðunni.

Facebook byrjar á að útlista markmið breytinganna: “að einfalda notkunarmöguleika notandans með því að kynna til sögunnar “helstu fréttir” (e. top news) og “nýlegar fréttir” (e. recent activity) strauma.

Orðrétt segir Facebook:

“Facebook is simplifying the user experience on the home page by introducing Top News and Recent Activity streams. Now, when users log on to Facebook for the first time in a while, they will see the most important stories that they missed while they were away. From there, users can navigate to the real-time stream and toggle between both views throughout their sessions. In addition to making it easier for users to view content that is most relevant to them, this change also speeds up the time it takes for the home page to load and makes birthday reminders more prominent.

Ultimately, Facebook believes these changes will increase engagement on the home page by surfacing more relevant stories to users.”

Til þess að draga þetta aðeins saman: Nýja viðmótið mun leggja áherslu á að skipta á milli helstu frétta og yfirlits (e. view) svo að upplifunin megi verða persónulegri. Það mun minnka þann tíma sem að það tekur síðuna að hlaðast inn og mun sennilega minnka stórkostlega bandvíddar kostnað af hálfu Facebook.

Breytingar á fréttayfirlitinu

Facebook útskýrir síðan af meiri nákvæmni í hverju breytingarnar á fréttayfirlitinu eru fólgnar. Það er hægt að líta á það á tvennskonar hátt. Annars vegar stutt yfirferð (e. summary vies) sem að mun sýna helstu fréttirnar og hins vegar rauntíma yfirlit (e. real-time view) sem að sýnir nýlegar fréttir. Fyrri filterinn er nánast yfirfærður beint frá FriendFeed síðunni (sem að Facebook eignaðist fyrr á árinu) og það lítur út fyrir að Facebook muni breyta núverandi frétta yfirliti efst í vinstra horni síðunnar ansi mikið og leggja meiri áherslu á nýja filterinn eins og áður sagði.

Þess utan mun Facebook kynna til sögunnar aftur ógrynni af nýjum upplýsingum í fréttayfirlitnu.

Facebook aftur:

“Facebook has also put information back into the stream that people have asked for, including photo tags, friend acceptances, relationships, Event RSVPs and group memberships. In addition, birthdays are now viewable above the fold.”

Það hefur verið mikið kvartað af notendum síðunnar að þessum upplýsingum hafi verið ýtt til hliðar við síðustu endurhönnun á síðunni svo að þetta er greinilega til marks um að Facebook hlustar á kvartanir og athugasemdir notenda sinna og tekur mark á þeim. Það mættu fleiri vefsetur taka sér þessa strategíu til fyrirmyndar þegar að kemur að því að byggja upp og viðhalda notendahópi sínum.

Virkari auglýsingaþáttaka og aðdáenda síður

Facebook vill meina að fyrirhugaðar breytingar séu rós í hnappgat vörumerkja auglýsenda (e. brand advertisers). Dæmi: Að gerast aðdáandi, svar  við viðburðum og sýndar gjafir (e. virtual gifts) munu birtast í fréttastraumum sem innbyggður notkunarmöguleiki kerfisins, sem að aftur gerir auglýsendum mun auðveldara fyrir að koma vörumerki sínu og hönnun á framfæri í gegnum Facebook notendakerfið. Hægri dálkur síðunnar mun einnig verða strípaður niður, með það að markmiðið að auglýsingar fái aukið vægi á síðunni.

Facebook minnist einnig á áhrif breytinganna á aðdáenda síður, sem að fyrirtækið segir að muni auki fjölda þeirra:

“The opportunity to acquire Fans increases with this new home page design. This is due to several reasons including the migration of Fan stories into the center stream, and the increase in “Suggestions” from one to two connections.”

Facebook hópar fá líka endurhönnun

Samhliða breytingunum sem að ég minntist á hér að ofan munu Facebook hópar líka taka umtalsverðum breytingum.

Hingað til hafa Facebook hópar verið eins konar bastarður af notkunarmöguleikum Facebook og meira litið á þá sem hluta af fortíð síðunnar frá sínum fyrstu árum. Núna stendur hins vegar til að gera þá að órjúfanlegum parti alls tengslanetsins og munu hóparnir t.a.m. fá nýrra og ferskara útlit og fleiri notkunarmöguleika sem að hvoru tveggja mun taka meira mið af aðdáendasíðunum og Facebook prófílum heldur en hingað til hefur þekkst. Hópar munu líka fá sinn eigin vegg og birtast í yfirlitinu ásamt athugasemda möguleika.

Hljómar eins og aðdáendasíður ? Hóparnir eru það þegar að kemur að nýju notkunarmöguleikunum, en Facebook útskýrir munin svona:

“Keep in mind that while Groups and Pages now look the same, they still serve different purposes. Groups are for fostering member-to-member collaboration, while Pages remain the best way to broadcast messages to your fans if you are a business, organization, public figure or other entity.”

Að auki muntu einungis sjá uppfærslur frá hópum í nýja yfirlitinu hjá þér þegar að einhver af vinum þínum hefur póstað einhverju á vegg viðkomandi hóps, sem mótvægi við hvern einasta meðlim sem að hefði aftur getað skapað umtalsverð vandræði, sérstaklega þar eð margir hópanna hlaupa á tugum ef ekki  hunduð þúsunda notenda í fjölda (ímyndaðu þér t.d. að fá hvern einasta vegg póst frá “Við neitum að borga skuldir sem við berum ekki ábyrgð á! (Icesave-málið)” hópnum sem að telur hátt í 40.000 meðlimi). Allt í allt virðist þetta vera breytingar sem að hópana hefur sárlega vantað, en gæti þó skyggt á alla þó möguleika sem að þú hefur á Facebook til þess að skapa umræður eða koma þér og/eða fyrirtækinu þínu á framfæri. Ég vil í þessu samhengi benda á greinina Facebook hópar vs. aðdáendasíður: hver er munurinn þar sem að viðfangsefnið er skýrt örlítið nánar.

Þess má svo til gamans geta að Facebook hefur þegar byrjað að henda út sumum af breytingunum fyrir hópana.

Facebook hefur samt enn sem komið er, ekkert viljað gefa upp um hvenær hinar fyrirhugaðar breytingar muni koma til framkvæmda að fullu, en þar sem að umrætt skjal hefur þegar verið sent til valdra auglýsenda sem að eiga í samstarfi við þá, er líklegt að það verði fljótlega.

Hér er svo skjalið frá Facebook þar sem að breytingarnar eru útlistaðar á mun nákvæmari hátt:

Facebook Document on Homepage Redesign

Umræður um nafnleysi á netinu hafa skotið upp kollinum æ oftar sl. ár. Íris Erlingsdóttir blaðamaður gerir þessu t.a.m. ágætis skil í pistli á Eyju blogginu sínu þann 15.10. sl. og nú hefur Katrín Jakobsdóttir, menntamálaráðherra, lagt fram drög að frumvarpi sem að beint er gegn nafnlausum athugasemdum á internetinu og skerpir um leið hvar ábyrgð á slíkum athugasemdum liggur.

Það sem að færri gera sér grein fyrir er að algjört nafnleysi á síðum internetsins er goðsögn. Mýta. Slíkt er kannski á færi djörfustu tölvuþrjóta samtímans, en það stoppar líka þar. Þú getur jú reynt eins og þú getur að fela hver þú raunverulega ert, en ef að þú hefur ekki þekkinguna og réttu tólin til þess, þá er auðkenni þitt á netinu nokkurn vegin opin bók hverjum þeim sem að vill og getur tileinkað sér réttu aðferðirnar til þess.

Það er best að taka það fram hér og nú að ég mun ekki koma með leiðbeiningar eða ábendingar um hvernig best sé að hylja auðkenni þitt, né heldur rekja það. Það að koma fram undir nafni eða nafnleynd er jú val eftir allt saman (allavega enn sem komið er) og með því væri ég einnig að koma upp um þær aðferðir sem að ég, og aðrir sem að við þetta störfum, notumst við vegna vinnunar. Professional courtesy if you like.

Ég skal þó koma með eitt dæmi: Þessi síða keyrir á WordPress vefumsjónakerfinu. Með réttum viðbótum fyrir kerfið er ekki aðeins hægt að rekja IP tölur (auðkennisnúmer) þeirra sem að heimsækja síðuna, þú getur svo gott sem fengið gervihnattamyndir af húsinu þeirra.

Ekki sannfærð ?

Tökum sem dæmi þessa IP tölu sem að nýlega heimsótti þetta blogg:

Ég hef séð þessa ippu áður og veit því að þetta er server sem að indexar robots.txt fælinn hjá mér með reglulegu millibili. Að öllum líkindum leitarvél.

Ef að ég síðan nota annað tól inn í kerfinu til þess að leita uppi nánari upplýsingar um viðkomandi IP tölu fæ ég upp nákvæma staðsetningu og gervitunglamynd.

Bæði þessi tól eru aðeins lítill dropi í hafið af þeim úrræðum sem að standa til boða en ættu að gefa ágætis mynd af því hvernig að þau virka. Pointið er þetta: það er hægur vandi að rekja hver þú ert, hvaðan þú kemur og hvað þú ert að gera á netinu,

Það sem að ég hef samt aldrei skilið í þessari umræðu um nafnleysi, er hvers vegna það ætti að flokkast sem aðför að tjáningarfrelsinu ef að nafnleysi yrði bannað eða ekki liðið. Upphrópanir um ritskoðun byggja að sama skapi á þeirri hugsun að nafnleysi á internetinu sé á einhvern hátt stjórnarskrárbundinn réttur hvers og eins. Það er það ekki. Ef að ríkið myndi hins vegar fara að beita sér fyrir því að takmarka aðgengi að upplýsingum eða skerða og/eða takmarka tjáningarfrelsið á einhvern hátt væri það aðför að stjórnarskránni og þar með grunnstoðum samfélagsins. Ég yrði ég fyrsti maðurinn til þess að mótmæla slíkum aðgerðum af krafti. En það er efni í annan pistil.

Önnur röksemdarfærsla fyrir nafnleysi er að það byggist á hefð í stafrænum samskiptum. Það er mýta. Nickname eða Online handle (notendanafn) voru (og eru enn að því að best veit) hugsuð sem auðkenni notendans á viðkomandi síðu/kerfi. Að baki þeim liggur oftast skráningarform og upplýsingar um notandann sem að vistuð eru í gagnagrunni. Ef að notandinn gerist brotlegur, getur síðu stjórnandi leitað í gagnagrunni eftir upplýsingum um viðkomandi og gripið til viðeigandi ráðstafanna á grundvelli þeirra. Munurinn á slíkum nikkum og t.d. umræðum í athugasemdakerfi á www.eyjan.is er sá að í fyrri tilvikinu eru til skráðar upplýsingar um notandann en í því seinna er nóg að skilja eftir netfang, sem að þarf ekki einu sinni að vera að sé rétt netfang viðkomandi. Hugmyndin sem að liggur að baki er ekki að stuðla að nafnleysi sem einhverskonar normi á samskiptunum, heldur miklu fremur að gefa fólki kost á að skapa sér ímynd og/eða prófíl á viðkomandi síðu. Síður eins og Facebook og MySpace byggja á svipaðri grunnhugmyndafræði en tóku hana skrefinu lengra hvað varðar nútíma samskipti.

Því hefur einnig verið fleygt fram  að nafnleysi gæti átt rétt á sér í þeim tilvikum þar sem að skoðanir viðkomandi gætu dregið dilk á eftir sér, ef að það spyrðist út hver það væri í raun og veru. Ég hef hins vegar ekki ennþá séð sannfærandi dæmi þar sem að þessi fullyrðing gæti átt við. Það er þess utan lögbrot að mismuna fólki eftir pólitískum skoðunum, trúarbrögðum, kynhneigð, litarhætti eða kyni.

Nafnleysi  getur þó (og hefur) hjálpað til við að upplýsa um refsiverða starfsemi, sbr. svokallaðir “whistleblowers”. Slík dæmi þekkjast frá Íslandi eins og í tilviki “litla landsímamannsins” sem og Kaupþingslekanum á vefsíðuna WikiLeaks fyrir ekkert of löngu síðan. Undir slíkum tilvikum fyndist mér rétturinn til nafnleysis ætti að vera lögbundin, ef að það (nafnleysið) getur hjálpað til við að upplýsa um brot sem að varða við lög. Þetta, ásamt heimildarmönnum þeirra er starfa við fjölmiðla, er jafnframt eina jákvæða notkunin sem að ég fæ séð út úr nafnleysi.

Sú ranghugmynd virðist hafa skotið upp kollinum að nafnleysi auki á einhvern hátt gæði umræðna eða stuðli að áhugaverðum og uppbyggjandi skoðanaskiptum. Þó svo að þetta séu allt fullyrðingar sem að líti vel út á pappír, hef ég ekki orðið var við eitt einasta staðfest dæmi þess efnis þar sem að nafnleysi eykur eða stuðlar á einhvern hátt að betra upplýsingaflæði eða lyftir umræðunni á hærra plan. Ef að þið vitið um eitthvað slíkt, þá hvet ég ykkur til að koma þeim á framfæri hérna í athugasemda kerfinu. Þið megið jafnvel gera það undir nafnleynd ef að þið svo kjósið.

Nafnleysi getur aftur á móti verið ágætis leið til þess að fá útrás fyrir einhverskonar innbyggða reiði og ég hugsa að flestir netverjar hafi nýtt sér þann möguleika á einhverjum tímapunkti (þar er  ég engin undantekning). Þannig eru nýmörg dæmin um nafnlausa einstaklinga á netinu, hvurs eina markmið virðist vera að úthúða nafntoguðum og umdeildum opinberum persónum. Það léttir kannski á sálartetri þeirra sem að slíkt gera en persónan sem að skrifin beinast að á erfitt um vik bera hönd fyrir höfuð sér og nei; þetta hefur ekkert með vitræna umræðu eða heilbrigð skoðanaskipti að gera. Þetta heitir einfaldlega að hella úr skálum reiði sinnar og þora ekki að leggja nafn sitt við það.

En það að banna og/eða takmarka nafnleysi á netinu hefur nákvæmlega ekkert að gera með tjáningarfrelsið. Það stendur eftir óskert. Að banna nafnlausar athugasemdir á netinu hefur jafnmikil áhrif á tjáningarfrelsið og að banna rauðhærðu fólki á aldrinum 25 til 27 ára að ganga í skær appelsínugulum stuttbuxum á hverjum sunnudegi í apríl ár hvert á milli klukkan 5 og 7 á morgnana. Það er í besta falli pirrandi.

Fyrir aðeins meira en ári síðan var ég að vinna fyrir danska fjármálastofnun sem vef forritari. Vinnan var bæði vel launuð og mórallinn á vinnustaðnum var með allra besta móti. Það breyttist hins vegar eftir að stjórnvöld á Íslandi ákváðu að þjóðnýta Glitni að meirihlutanum til í lok september 2008. Eftir það fann ég að yfirmenn mínir voru meira og minna á tánum og viku eftir að neyðarlögin voru sett var ég boðaður á fund þar sem að mér var tjáð að bankinn gæti ekki lengur haft mig í vinnu. Ástæðan var sögð hagræðing en ég tók hana svona mátulega trúanlega; aðallega vegna þess að viðkomandi banki var einn af fáum í Danmörku sem að stóð þokkalega traustum fótum í kjölfar efnahagskreppunnar og gerir enn.

Ég frétti það svo nokkrum vikum seinna frá fyrrum samstarfsfélögum mínum, að yfirmenn mínir hefðu óttast að orðspor bankans byði hnekki ef að það spyrðist út að það væri Íslendingur sem að sæi um allt notendaviðmót heimasíðunnar ásamt internetbankanum þeirra. En þar sem að ég gat ekki fengið þetta staðfest nema með óformlegu samtali, gat ég (og get enn) lítið gert til þess að leita réttar míns. Uppsögnin var sögð í hagræðingarskyni og ekkert sem að ég get gert til þess að hrekja þá fullyrðingu. Þar stendur einfaldlega orð á móti orði.

Ég fann hins vegar fljótlega eftir þetta að bankinn sem að um ræðir var ekki eina fyrirtækið í Danmörku sem að hafði efasemdir um ágæti Íslendinga. Hvert sem að ég fór í leit að vinnu, lokuðust dyrnar fljótt og örugglega þegar að þjóðerni mitt kom til tals. Ég brá því á það eina ráð sem að ég sá í stöðunni: að minnast hvergi í atvinnu umsókninni minni á hvaðan ég væri og ég hætti t.a.m. að nota sér íslenska stafi þegar að ég skrifaði nafnið mitt. – og viti menn. Um leið og það stóð hvergi stafkrókur um Ísland, létu atvinnu viðtölin ekki á sér standa og nokkrum vikum seinna var ég kominn með vinnu.

Enn þann dag í dag hef ég þann háttinn á að minnast ekki á hvaðan ég er nema að ég sé spurður að því að fyrra bragði og ég geri ennþá sem minnst úr þjóðerninu. Sem að er slæmt. Einu sinni hafði ég nefninlega á tilfinningunni að ég gæti verið stoltur af því að vera Íslendingur. Í dag upplifi ég það meira sem byrði og er búinn að gera meira og minna í þetta ár sem að liðið er frá bankahruninu. Það sem að er þó kannski sínu verst er að, þökk sé vissum stjórnmálamönnum heima á Íslandi, þá stefnir allt í að það verði svo nokkur ár í viðbót.

Ef að Egyptar til forna hefðu haft aðgang að ADSL tengingu hefðu plágurnar í Exodus verið 11, þar sem að vandamál með óstabíla nettengingu hefði verið troðið einhversstaðar inn á milli fljúgandi froska og uppskerubrests.

Það getur verið ákaflega óþægilegt (svo vægt sé til orða tekið) þegar að nettengingin dettur niður. Sumir (les: Facebook fíklar) missa af öllum félagslegum samskiptum sem og tenglsum við raunveruleikann, einhverjir falla á skilafrest með verkefni og enn aðrir hjúfra sig í fósturstellinguna á eldhúsgólfinu á barmi taugaáfalls.

Svo eru þeir líka sem að bara fá sér göngutúr eða lesa góða bók þangað til að tengingin kemst aftur í lag.

Ég og meðleigjendur mínir þrifum t.d. íbúðina okkar hátt og lágt seinast þegar að nettengingin datt út. – og við erum ekki að tala um að þurrka bara af og ryksuga. Nei. Við dauðhreinsuðum íbúðina hátt og lágt, kalkhreinsuðum baðherbergið og uppþvottavélina og bónuðum hvern einasta glugga. – Sem að er að sjálfsögðu alls ekkert sad.

Til þess að komast að því nákvæmlega hversu mikil fíknin er, skaltu bera saman viðbrögðin hér að neðan og síðan vega og meta hversu aumkunarverð(ur) þú raunverulega ert:

Fyrsta stigs netfíkn:

Fyrstu viðbrögð: Athugar allar leiðslur og hvort að þú getir stolist inn á netið hjá nágrannanum. Síðan ferðu og gerir eitthvað annað.

Á meðan að þú bíður: Lest góða bók, horfir á kvikmynd eða ferð í göngutúr. Er þetta trick question ?

Ef að tengingin er ekki komin klst. síðar: Hringir í netþjónustu aðilann þinn og heldur síðan áfram að gera hvað svo sem að þú tókst þér fyrir hendur.

Annars stigs netfíkn:

Fyrstu viðbrögð: Reynir að stela tengingunni hjá nágrannanum. Gengur með ferðatölvuna um íbúðina ef nauðsyn krefur til þess að finna bestu móttöku skilyrðin.

Á meðan að þú bíður: Horfir á kvikmynd með ferðatölvuna við hliðina á þér allan tímann svo að þú getir séð þegar að tengingin kemst aftur í lag.

Ef að tengingin er ekki komin klst. síðar: Hringir í netþjónustu aðilann þinn. Tékkar reglulega á 30 min. fresti ef að ske kynni að vandamálið leysist af sjálfu sér.

Þriðja stigs netfíkn:

Fyrstu viðbrögð: Reynir að stela tengingunni hjá nárgrannanum. Gerir síðan nokkrar tilraunir til þess að giska á aðgangsorðin á læstu tengingunum. Gengur með ferðatölvuna um íbúðina til þess að finna bestu móttöku skilyrðin.

Á meðan að þú bíður: Reynir að tengjast aftur og aftur og aftur. Ferð síðan að horfa á kvikmynd en manst allt í einu að þí horfir bara á kvikmyndir sem að þú strímar af netinu. Reynir að tengjast aftur.

Ef að tengingin er ekki komin klst. síðar: Hringir í netþjónustu aðilann þinn. Gengur síðan frá ferðatölvunni ofan í tösku og ferð á kaffihús sem að bíður upp á ókeypis tengingu.

Fjórða stigs netfíkn:

Fyrstu viðbrögð: Sjokk og vantrú. Athugar síðan allar netkerfis stillingar hjá þér, tekur í sundur routerinn og módemið og gerir kerfisbundnar prófanir á nærliggjandi segulsviði og útvarpsbylgjum. Reynir að stela nettengingu nágrannanna og starir að lokum vel og lengi á módemið þitt með tárin í augunum.

Á meðan að þú bíður: Reynir að tengjast aftur og aftur og aftur. Ferð síðan að horfa á kvikmynd en manst allt í einu að þí horfir bara á kvikmyndir sem að þú strímar af netinu. Reynir að tengjast aftur og aftur og aftur.

Ef að tengingin er ekki komin klst. síðar: Hringir í netþjónustu aðilann þinn og pakkar því næst borðtölvunni og ferðatölvunni ofan í tösku og bókar herbergi á hóteli sem að bíður upp á fullnægjandi internet tengingu.

Fimmta stigs netfíkn:

Fyrstu viðbrögð: Ferð upp á þak og beinir heimagerða wifi loftnetinu þínu í átt að bókasafninu í hverfinu. Ef að það vikar ekki, reynirðu að tengja farsímann við tölvuna. Ef að það vikar ekki reynirðu að hakka nettenginuna hjá nágrannanum. Húkkar að lokum upp gamla 56k dial up módemið þitt við tölvuna og loggar þig inn á netþjónustu sem að þú borgar af í hverjum mánuði fyrir ef að ske kynni að eitthvað þessu líkt myndi gerast.

Á meðan að þú bíður: Skrifar langa og tilfinningaríka bloggfærslu um hvernig netþjónustu aðilinn þinn er að kosta þig bæði  tíma og peninga sökum vanhæfni sinnar til þess að bregðast fljótt og örugglega við fyrirspurnum þínum. Þú sendir afrit af færslunni til allra bæjar- /borgarstjórnafulltrúa ásamt kjörnum fulltrúum á Alþingi Íslendinga í þínu kjördæmi.

Ef að tengingin er ekki komin klst. síðar: Hringir undir eins í netþjónustu aðilann þinn og segir upp þjónustu samningnum. Ef að það eru ekki aðrir þjónustuaðilar sem að bjóða upp á ADSL eða ljósleiðara á þessu svæði, flyturðu í annað póstnúmer / bæjarfélag.

Harden The F*** Up myndbandið frá CCP fer nú eins og eldur í sinu um síður internetsins og nálgast óðfluga 40.000 80.000 100.000 views á YouTube.

Ég vona að starfsfólk CCP fyrirgefi mér, en ég stóðst ekki mátið og convertaði laginu yfir á .mp3 skrá sem að þið getið sótt hérna á síðunni fyrir iPodinn ykkar, farsímann eða tölvuna.

Lagið má sækja hérna – (Hægrismellið og veljið Save As)

Hver einstasti Íslendingur sem að kominn er til vits og ára veit hvað CCP er og hvað þau gera. Það sem að ég held að færri viti af eru tónlistar- og upptöku hæfileikar þeirra sem að þarna vinna.

Myndbandið hér að neðan er byrjað að ganga eins og eldur í sinu um Facebook og hefur alla möguleika á að verða “hit” á síðum internetsins með smá viral marketing að sjálfsögðu ;)