Jón Hnefill Jakobsson

Mér finnst alltaf jafn skondið hvað hægt er að festa á filmu hérna í Kaupmannahöfn, sé maður á annað borð með myndavél við hendina eða nógu fljót/ur að grípa upp símann og ná að fanga augnablikið. Myndirnar eru teknar á tímabilinu Júní – Ágúst 2010.

Ég hef búið í Kaupmannahöfn í rúmlega 5 ár og ég sá lífverði hennar hátignar í fyrsta skipti núna í sumar. Ég ætla mér að reyna að vera duglegri við að skoða meira af Kaupmannahöfn framvegis, þetta er borg sem að er svo uppfull af heillandi sögu og mannlífi. – Engar áhyggjur samt; ég er búinn að fara og skoða Litlu Hafmeyjunna, og það áður en hún var send til Kína.

Copenhagen Fashion Week á sér stað tvisvar á ári; í febrúar og ágúst. Ég er ekki alveg viss, en mig minnir einhvernveginn að þetta hafi átt að vera lifandi auglýsing / listrænn gjörningur fyrir undirfatnað. Lestirnar sem að ganga upp og niður Strikið töfðust um einhverjar 15 til 20 min. af þessum sökum.

Þegar að ég var á leið heim úr vinnu einn daginn á meðan að Copenhagen Fashion Week stóð sem hæst, var búið að breyta Kronprinsensgade í göngugötu með gervigrasi, lounge stemmingu, bar og live DJ. Það virtist samt ekki koma neinum á óvart nema mér.

Ég viðurkenni fúslega að ég get verið með versta aulahúmor sem að um getur. En mér fannst bara (og finnst reyndar enn) eitthvað svo kómískt við að sjá númeraplötu sem að byrjar á STD. Fyrir þá sem að ekki vita, þá er það skammstöfun fyrir Sexually Transmitted Diseases.

Þessi snigill varð á vegi mínum á göngutúr í grenjandi rigningu á Amager.  Það sem að af er þessu ári hafa verið slegin kuldamet, hitamet og rigningarmet hérna í Danmörku.

Skítt með Sony Ericsson X10 og iPhone. Ég ætla frekar að kaupa einn svona þegar að líða fer á haustið.

Fyrir þá sem að það ekki vita, þá er þetta Windows Phone 7 frá Microsoft. Væntanlegur í búðir í október / nóvember á þessu ári.

Microsoft hefur þegar gert samning við Dell, HTC, Asus, LG og Samsung upp á þróun á búnaði og símum fyrir kerfið og hann er að fá hæstu einkunnir á öllum prófunum.

Fyrir þá sem að vilja vita meira, mæli ég með heimasíðu Windows Phone 7.

Við settum í loftið okkar fyrsta verkefni fyrir íslenskan markað í dag; vefverslunina www.disir.is, sem að jafnframt er okkar fyrsta e-commerce verkefni.

Síðan keyrir á WordPress og notar wp-ecommerce viðbótina fyrir WP ásamt payment gateway frá Borgun til þess að processa allar greiðslur í gegnum síðuna.

Til að byrja með verður vöruúrvalið bundið við töskurnar sem að eru á boðstólum, en fleiri vörur munu síðan bætast við í náinni framtíð.

Það fóru á milli 100 og 130 tímar í þróa & byggja upp allt kerfið og síðan er optimizuð fyrir alla gerðir vafra utan Internet Explorer 6, þar eð Microsoft hefur gefið það út að fyrritækið muni hætta að styðja við þá útgáfu í náinni framtíð.

Mig langar einnig að þakka starfsfólkinu hjá 1984 sérstaklega, fyrir ómetanlega hjálp við að koma síðunni í loftið.

Heimasíða Dísir.is

Dísir.is á Facebook

Ég minntist eitthvað á vinnutarnir í seinustu færslu og hvernig mér þykir gott að slaka á þegar að þeim er lokið.

Í þessum bransa er fögnuðurinn hins vegar oftast skammvinnur. Seinustu vinnutörn lauk sl. föstudag og sú næsta byrjaði strax á sunnudeginum og kemur til með að standa fram á mánudaginn 5. júlí, sem að þýðir að ég kemst næst í helgarfrí föstudaginn 9. júlí.

Núna erum við s.s. að ljúka við að endurhanna allt kerfið á bakvið Jobzonen heimasíðuna, færa öll gögn yfir á nýja kerfið og ég er að leggja lokahönd á notendaviðmótið fyrir síðuna og þjónustukerfið. Þessu öllu þarf að vera lokið fyrir 1. júlí n.k. Ofan á þetta bætist síðan áframhaldandi vinna við Avenue heimasíðuna og að koma Disir.is vefversluninni í loftið. Ég er aftur kominn á 4 til 5 tíma svefn per sólahring og það koma dagar þar sem að ég gleymi að borða (og gleymi minna mikilvægum smáatriðum eins og hvernig á að mynda setningar og tilfinningu fyrir rými).

Af hverju legg ég þetta á mig ? Þetta er alveg ofboðslega skemmtilegt og gefandi á einhvern furðulegan hátt og að sjálfsögðu spilar inn í að þetta hífir upp útborguð laun umtalsvert.

Það er svo gaman að segja frá því að ég fékk enn eitt atvinnutilboðið fyrir nokkrum vikum (ég segi enn eitt, þar sem að þetta mun vera 5 atvinnutilboðið sem að rekur á fjörur mínar síðan að ég byrjaði að vinna hjá Jobzonen í desember 2009).

Mér var s.s. boðin staða hjá ungu og upprennandi hugbúnaðarfyrirtæki hérna í Kaupmannahöfn sem að er að þróa online bókunarkerfi fyrir hótel og veitingastaði. Ef að af verður, kæmi ég til með að leiða teymið sem að sér um að þróa notendaviðmótið fyrir sjálft kerfið ásamt heimasíðunni. Ég fékk góðfúslegt leyfi til þess að gefa þeim svar í seinasta lagi á vormánuðum 2011 þegar að ráðið verður í stöðuna.

Á milli svona vinnutarna er hins vegar lífsnauðsynlegt að slaka á, kúpla sig aðeins frá umheiminum og safna orku ef ekkert annað. Skjáborðsmyndinn sem að ég dundaði mér við um seinustu helgi er t.d. ágætis dæmi um hvernig ég slaka best á. Ferlið er hins vegar eilítið flóknara en svo en að ég setjist bara niður og byrji að skapa eitthvað (well það kemur reyndar stundum fyrir að það sé nákvæmlega svo einfalt, en það heyrir til undantekninga). Oftast byrjar þetta á ákveðinni hugmynd eða pælingu, síðan leggst ég í smá vinnu við að stúdera réttu aðferðirnar við að ná fram áhrifunum, safna þeim tólum sem að ég þarf á að halda við verkið, eigi ég þau ekki til nú þegar (burstar, bakgrunns mynstur etc.), og byrja síðan á fyrstu uppköstunum. Þetta getur tekið allt frá klst. upp í nokkra mánuði en það fylgir þessu einhver óútskýranleg kyrrð og hugarró. Sama ferli á sér stað þegar að ég gríp í rafmagnsgítarinn minn; ég fæ hugmynd að stefi og/eða lagbút sem að ég leik mér með þangað til að ég er sáttur við hvernig það hefur þróast (það skemmir heldur aldrei að hafa rjúkandi heitt kaffi eða te við höndina á meðan).

En í fyrra fékk ég þá flugu í höfuðið að stúdera mismunandi lýsingar og hvernig hægt væri að ná fram mismunandi form af ljósum í einni og sömu myndinni. Ég fann nokkrar aðferðir en það er ekki fyrr en fyst núna sem að ég er actually búinn að ná þeirri færni sem að þarf í verkið.

Myndin hér að neðan er s.s. 4. uppkast.

Ég er búinn með sjálfan grunninn að myndinni (svartur bakgrunnur með mjög daufum hvítum gradient í 90° radíus) og byrjaður á fyrstu ljós-áhrifunum. Það er enginn deadline hjá mér á þessu, þar sem að ég hugsa þetta eingöngu sem afslöppun og dægradvöl í bland við tilraunastarfsemi, en það má meira en vel vera að ég pósti fleiri myndum þegar að ég hef unnið meira í myndinni.

Ég hef einnig ákveðið að verðlauna sjálfan mig þegar að ég búinn með þessa vinnutörn með því að kaupa eins og tvo 24” tölvuskjái til þess að betrumbæta vinnuaðstöðuna mína og eitt stykki Sony Ericsson Xperia X10 Android síma. Og áður en lengra er haldið: Já, ég pældi mikið í að kaupa Apple iPhone en féll að lokum frá því af trúarlegum ástæðum.

Ég er búinn að vera á kafi í verkefnum sl. viku að vinna að nýja notendaviðmótinu fyrir Jobzonen og að uppfæra og breyta kerfinu á bakvið Avenue Hotel heimasíðuna. Ofan á þetta hefur síðan bæst samingagerð fyrir tvö stærstu verkefnin sem að við höfum boðið í hingað til, sem og nokkur minni verkefni. Ég hef að jafnaði náð u.þ.b. 4 – 5 tíma svefni per sólahring.

Ekki misskilja mig. Ég er alls ekki að kvarta. Síður en svo. En svona tarnir taka óneitanlega alla þá orku sem að þú mögulega átt til og gott betur en það.

Þegar að svona vinnutörnum er lokið, finnst mér notalegast að setjast niður með rjúkandi heitan Irish Coffee og góða bók og kúpla mig frá umheiminum í um eina kvöldstund eða svo. Sé það ekki heimur bókmenntanna sem að verður fyrir valinu, þá er það næsta undantekningalaust hugmyndavinna og útfæringar í Photoshop. Það er afslappandi á einhvern undarlegan hátt.

Eftir vinnu í gær settist ég s.s. niður með Irish, opnaði Photoshop og leyfði ímyndunaraflinu að fá lausan tauminn.

Niðurstaðan varð einhverskonar skítug og gruggug skjáborðsmynd með nóg af gradients, áferðum, hinum og þessum burstum og eilítið öðruvísi leturgerð.

Ég held samt að ég geti alveg verið sáttur við niðurstöðuna:

Hugmyndin er byggð á kennsluefni frá 2photoshop.com. Leturgerðina sem að ég notaði má nálgast á Fontspace.

Myndina er hægt að nálgast í upprunalegri stærð á síðunni “Verkefni” efst í hægra horninu. Ég nennti ekki að skera hana niður í mismunandi stærðir að þessu sinni. Sue me.

Vorið 2007 útskrifaðist ég með diploma í multimedia design & communication við Københavns Tekniske Skole (nú Københavns Erhvervsakademi). Útskriftarverkefnið vann ég ásamt tveimur öðrum samstúdentum mínum sem að ég hafði unnið með önnina áður og eftir þó nokkra leit varð niðurstaðan sú að vinna með Avenue Hotel í Kaupmannahöfn að því að endurhanna heimsíðu hótelsins. Við fengum 11, eða næst hæstu einkun fyrir verkefnið (þá var ennþá gefið samkvæmt gamla einkunnarkerfinu víðs vegar í Danmörku, þar sem að 13 var hæsta mögulega einkun) og vorum að vonum hæst ánægðir með árangurinn.

Hótelið vildi hins vegar halda áfram samstarfi við okkur, þannig að úr varð að ég setti á fót fyrirtæki í kringum freelance vinnu af þessu tagi, Fyrirtækið fékk nafnið JAM Digital og fæddist opinberlega þann 19 september 2007. JAM nafnið var fengið með því að taka fyrsta stafinn í nöfnum okkar þriggja, Jón, Alessandro og Mihai.

Fyrirtækið er ennþá starfandi í dag, en með öðrum formerkjum þó. Alessandro og Mihai fluttu erlendis og í staðinn ég fékk nokkra vaska Íslendinga með mér í lið við reksturinn, ásamt því að hafa stórt og gott network af fólki sem að við getum fengið í einstaka verkefni með okkur þegar að við þurfum auka mannskap.

Stærsta vandamálið við fyrirtækjareksturinn hefur þó ekki verið verkefnastaðan. Öðru nær. Nei, stærsta vandamálið hefur verið að koma upp almennilegri heimasíðu fyrir fyrritækið. Lénið sjálft var skráð og keypt sumarið 2007, nokkrum vikum áður en fyrirtækið var formlega stofnað. Það var þó ekki fyrr en í maí 2010, þremur árum á eftir áætlun, sem að það er komin upp alvöru heimasíða og kerfi til þess að skipuleggja verkefni og bókhald í kringum fyrirtækið.

Case in point: svona leit heimasíðan út í september 2007.

Eins og sjá má, var metnaðurinn fyrir því að hafa sterka veru á internetinu alveg gríðarlega mikill. Ég meina, það er ekki eins og að við værum að gera grín að heimasíðum annarra fyrirtækja og tala um hversu mikið betur við gætum auðvitað gert þetta… (svo að ég komi því á framfæri þá hefur viðhorfið hjá okkur breyst mikið síðan þá).

Heimasíðan hélst með nokkurn veginn svipuðu útliti næstu 3 árin. Það var þó ekki vegna metnaðarleysis eða leti (ok kannski smá leti) heldur aðallega vegna þess að við gátum ómögulega komið okkur saman um hvernig að síðan ætti að líta út og hvað ætti að vera á henni. Málið er nefninlega að þegar kemur að hönnun, útliti eða virkni heimasíðu (og reyndar flest allri margmiðlunar vinnu) þá hafa allir og ég meina ALLIR í kringum þig skoðun á því hvernig hún á að líta út, hvað á að vera á henni og hvernig notendur eiga að finna þær upplýsingar sem að eru á henni. Rökstuðningurinn sem að þú kemur með fyrir vinnunni þinni og ákvarðanatökunni í kringum hana, verður einhverra hluta vegna að aukaatriði gagnvart “tilfinningu” annarra fyrir því sem að þú skapar.

Það, og að við höfum haft meira en nóg að gera við að búa til heimasíður fyrir aðra. Eins þversagnarkennt og það nú annars hljómar.

Í öllu falli endurspeglar síðan sem að við erum með uppi í dag það sem að við stöndum fyrir og hverjir styrkleikar okkar og hæfileikar eru. Heimasíða JAM Digital lítur svona út í dag:

Það er Carlos Alomar sem að á heiðurinn að útlitshönnunni á bakvið nýju síðuna, Kristín Guðmundsdóttir hannaði öll icons og ég sá um alla kóðunina og notendaviðmótið. Síðan tók um hálft ár í vinnslu, þ.e. þangað til fyrsta hugmyndin leit dagsins ljós og þangað til hún fór live í lok maí sl.

Ferlið þessi þrjú ár frá því að ég stofnaði fyrirtækið hefur verið alveg ofboðslega lærdómsríkt, þó kannski sérstaklega sl. hálft ár, eða frá því að nýja hönnunin leit dagsins ljós og þangað til að hún varð að veruleika á vefnum. Þetta er í fyrsta skipti sem að ég reyni fyrir mér í fyrirtækjarekstri og ýmsir veggir sem að ég hef þurft að reka mig á og lexíur sem að hafa fylgt í kjölfarið. T.a.m. að háir draumar um velgengni á því sviði sem að þú starfar við eiga ósköp lítið skylt við raunveruleikann sem að fylgir því að reka fyrirtæki og lifa af dagdaglega. Ég játa fúslega að það virðist kannski ofboðslega rómantískt að vera þinn egin yfirmaður og lifa á núðlum einstaka mánuði á ári á meðan að þú ert að tryggja þér verkefnastöðu og byggja upp reksturinn, en þegar að þetta er orðið regla frekar en undantekningar þá verðuru að taka því sem vísbendingu um að þú þurfir að endurskoða vinnuaðferðirnar hjá þér og það viðskiptamódel sem að þú hefur tileinkað þér. Ég lít svo að það sé ekkert “ef” eða “kannski” partur af jöfnunni í því sambandi. Annaðhvort virka aðferðirnar hjá þér eða ekki. Ef að þær virka ekki þá verður einfaldlega að prófa aðrar nálganir þangað til að þú finnur þá sem að virkar best fyrir þig og þann rekstur og/eða verkefni sem að þú ert að reyna að skipuleggja (þú getur að sjálfsögðu farið í “blame games” og reynt að fría þig ábyrgð á því sem að þú segir og gerir og það sem að þú kýst að standa fyrir, en þá ertu líka að fresta því að takast á við raunverulega vandamálið. En það er jú valkostur líka).

Í dag er fyrirtækjareksturinn á bakvið JAM Digital aukavinna hjá öllum sem að honum koma með einum eða öðrum hætti; einskonar virtual organization sem að samanstendur af freelancers. Þetta er vissulega krefjandi áhugamál að hafa sem aukavinnu, og tekur oftar en ekki frá okkur ómanneskjulega mikið af bæði tíma og orku (að ég tali nú ekki um þann tímafjölda sem að við höfum lagt í að koma sjálfu fyrirtækinu á fót).

En á meðan að við njótum þess öll að vinna að þessu, og höfum öll ástríðu fyrir því sem að við gerum, þá er það 150% þess virði að halda þessu áfram

Mér finnst eftirfarandi tilvitnun alltaf eiga jafn vel við og vera lýsandi fyrir ferlið sem að á sér stað þegar að kemur að freelance vinnu og/eða fyrirtækjarekstri: “I don’t suffer from insanity. I enjoy every minute of it”. – Höf. ókunnur.

Slóðin á heimasíðu JAM Digital er: www.jamdigital.dk

Íslendingar sendu að ég held einhver skýrustu skilaboð í gær sem að hægt er að senda sem kjósandi á Íslandi. Skilaboðin voru nokkurn veginn svona:

Kæri stjórnmálamaður.

Við, kjósendur á Íslandi, viljum breytingar. Okkur hugnast ekki sú pólitík sem að hefur verið stunduð frá því að fjármálakerfið fór á hliðina. Við viljum ekki innantóma frasa, eða þras um stefnur, strauma, fólk eða aðferðafræði. Við viljum breytta starfshætti og breytt skipulag. Við viljum sjá áþreifanlegan árangur af því að hafa þig á launaskrá hjá okkur næstu 4 árin ásamt því að fá inn nýtt fólk með ferskar hugmyndir sem að ekki er fast í hjólförum pólitísks rétttrúnaðar.

Virðingarfyllst,

Kjósendur á Íslandi.

Eitthvað virðast þau þó komast illa til skila til stjórnmálastéttarinnar. Þannig talar formaður Sjálfstæðisflokksins um kosninga sigur þrátt fyrir að missa tvo borgarfulltrúa og aldrei haft færri fulltrúa í borgarstjórn Reykjavíkur í marga áratugi. Framsókn talar líka um sigur þrátt fyrir að eiga engan mann í borgarstjórn í fyrsta sinn í marga áratugi og raunar aðeins tvo á öllu höfuðborgarsvæðinu. VG tala sömuleiðis um sigur. Þannig tala Bjarni, Sigmundur og Steingrímur allir um að þeirra flokkur hafi unnið sigur í gær. Eini stjórnmála leiðtoginn sem að sker sig úr þessum hópi er Jóhanna Sigurðardóttir sem að talar um endalok fjórflokka kerfisins. Ekki svo lítil fullyrðing frá sjálfum forsætisráðherra Íslands.

Ég kaus Besta Flokkinn utan kjörstaða í íslenska sendiráðinu hérna  í Kaupmannahöfn. Ég gerði það ekki til þess að refsa ríkisstjórnarflokkunum sérstaklega og ég gerði það ekki til þess að senda fjórflokkunum fingurinn eða einhver dulkóðuð skilaboð (sbr. orð Sóleyjar Tómasdóttur: “En það er óljóst eftir hverju fólk er að kalla”). Það er nefninlega ekki óljóst. Raunar finnst mér skilaboðin ekki hafa getað verið skýrari. Það sama á við um flest alla aðra sem að ég þekki – en einhverra hluta vegna þá virðast það ekki eiga við um stjórnmálamenn á Íslandi.

Sem að er dapurlegt. Really.

Fleiri myndir frá Kaupmannahöfn.

Sl. vetur var einn sá harðasti síðan mælingar hófust. Þessi snjókarl í Ørestad lifði í ca. viku í garðinum fyrir utan hjá okkur.

Unnið að endurbótum á Café Blasen þann 17 mars sl. Þetta var sama dag og ég braut rafmagnsgítarinn minn á gangstéttinni fyrir utan.

Viðvörunaskilti á veginum á milli háskóla Kaupmannahafnar og stúdenta íbúðanna í nágrenninu.

Þessi er búinn að vera að ganga manna á milli á Facebook. Ég get ekki að því gert, mér finnst hún sjúklega fyndin.

það er Goecco Reykjavík sem að fyrst birti myndina á Facebook að því að ég best veit.

Jón Ásgeir Jóhannesson kvartar undan því í fjölmiðlum á Íslandi að “gamansamur” tölvupóstur hans til stjórnenda Glitnis hafi verið tekinn úr samhengi og að vantað hafi broskall sem að hefði átt að setja umræddan tölvupóst í allt annað og skemmtilegra samhengi.

Broskallinn sem að um ræðir lítur svona út: :-)

Ég ætla að leyfa mér að setja fram eftirfarandi getgátur á hvarfi broskallsins:

• Skilanefnd Glitnis notar tölvupóst forrit sem að hafa annað character encoding en tölvupóst forrit Jóns Ásgeirs og broskallinn því brenglast í yfirferð yfir póstana.
• Skilanefnd Glitnis þótti broskallinn ekki fyndinn.
• Jón Ásgeir sendi broskallinn sem viðhengi við umræddan póst eftir á.
• Jón Ásgeir sendi broskallinn óvart með öðru skeyti á annað netfang.
• Skilanefnd Glitnis skilur ekki MSN lingó eins og broskalla og hélt að þetta hefði verið typo.
• Broskallinn hvarf óvart þegar að gert var copy/paste af tölvupóstunum (stundum líka kallað að Hannesa af gárungunum).
• Engin skilur húmorinn hans Jóns Ásgeirs.

Ég skrifaði einhverntímann um kunnáttu íslensku stjórnmálastéttarinnar á tölvupósta. Ég sé að þau skrif mín eiga ekki bara ennþá fullt erindi til pólitíkusanna heldur líka aðila innan íslensks viðskiptalífs.

Svona fyrir utan það að hefði Jón Ásgeir viljað leggja áherslu á að um grín væri að ræða af hans hálfu hefði hann að sjálfsögðu bætt við lol eða rofl í staðinn fyrir broskallinn.

Edit: Ég sé að DV fjallar um útfærslu á efsta punktinum í vangaveltum mínum á vef sínum í gær.